កាលពីយូរលង់ណាស់មកហើយ មានស្តេចមួយអង្គ ដែលជាស្តេចនៃស្តេចទាំងឡាយ គ្រប់គ្រងដែនដីដែលលាតសន្ធឹងពីឥណ្ឌាដល់ចិន។ ព្រះអង្គមានបុត្រពីរអង្គ។ រាជបុត្រមួយអង្គធំពេញវ័យ បុត្រមួយអង្គទៀតនៅជាក្មេងជំទង់នៅឡើយ។ រាជបុត្រទាំងពីរអង្គសុទ្ធតែមានសេចក្តីអង់អាចក្លាហានក្នុងការធ្វើសឹកសង្គ្រាមដូចគ្នា។ តែបុត្រាច្បងមានបទពិសោធន៍ច្រើនជាងប្អូន និងមានឫទ្ធិអំណាចខ្លាំងពូកែជាងប្អូន។ បុត្រាច្បងអង្គនេះជាអ្នកគ្រងរាជ្យបន្តពីបិតា។ ក្សត្រាថ្មីគ្រប់គ្រងអំណាចប្រកបដោយទសពិធរាជធម៌ ដូច្នេះហើយបណ្តាប្រជានុរាស្ត្រទាំងអស់នៃប្រទេសនេះស្រឡាញ់ព្រះអង្គ និងរាជាណាចក្រនេះណាស់។ រាជាអង្គនេះមានព្រះនាមហៅថាព្រះចៅអធិរាជ រីយ៉ា។ ព្រះអង្គបានតែងតាំងព្រះអនុជ ព្រះអង្គហ្សាម៉ាន ជាព្រះចៅអធិរាជ គ្រងរាជ្យនៅនគរស្មរក័ណ្ឌ។ ក្សត្រាទាំងពីរអង្គ គ្រប់គ្រងប្រទេសរបស់ខ្លួនប្រកបដោយធម៌ ធ្វើឱ្យប្រជានុរាស្ត្រក្រោមបង្គាប់របស់ខ្លួន ទទួលបាននូវសេចក្តីសុខ និងរីករាយអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។
ម្ភៃឆ្នាំកន្លងផុតទៅ ស្តេចទាំងពីរអង្គមិនដែលបានជួបមុខគ្នាបន្តិចឡើយ ដោយរវល់តែរាជកិច្ចរៀងៗខ្លួន។ រហូតដល់សម័យថ្ងៃមួយ ព្រះរៀមបានមានព្រះបន្ទូលត្អូញត្អែរប្រាប់គេឯងពីសេចក្តីនឹករលឹកចំពោះព្រះអនុជរបស់ទ្រង់ ហើយថាព្រះអង្គត្រូវតែយាងទៅសួរសុខទុក្ខប្អូនម្តងទៀតឱ្យខាងតែបាន។ ព្រះអង្គបានប្រឹក្សាជាមួយលោកអគ្គមហាសេនាអំពីការទៅសួរសុខទុក្ខនេះ ប៉ុន្តែមន្ត្រីរូបនេះ យល់ថា មិនគួរធ្វើបែបនេះទេ ហើយឱ្យយោបល់ថា គួរតែសរសេរលិខិត ហើយបញ្ជូនអំណោយតាមរយៈគាត់ទៅព្រះអនុជ ដោយភ្ជាប់ជាមួយនូវសេចក្តីអញ្ជើញព្រះអនុជឱ្យមកសួរសុខទុក្ខវិញប្រសើរជាង។ ស្តេចយល់ស្របនឹងយោបល់នេះ រួចហើយឱ្យគេរៀបចំអំណោយសមរម្យ មានដូចជាសេះដែលមានបង្ហៀរមាស ទាសករ ស្រីបម្រើ ស្រីក្រមុំស្អាតៗ របស់របរល្អៗនិងថ្លៃៗ។ បន្ទាប់មកទៀតព្រះអង្គចារសំបុត្រមួយទៅកាន់ព្រះចៅហ្សាម៉ាន សម្តែងអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ជ្រាលជ្រៅរបស់ទ្រង់ចំពោះព្រះអនុជ ដោយភ្ជាប់មកជាមួយនូវសេចក្តីប្រាថ្នាចង់ឃើញមុខព្រះអនុជ ហើយបញ្ចប់សេចក្តីសំបុត្រថា [...]
Recent Comments Gravatars