ដំណើរ​ឡើងភ្នំឱរ៉ាល់រយៈពេល២យប់​៣ថ្ងៃ

DSC_1762

២០កុម្ភៈ ២០១៦ ខ្ញុំក្រោក​តាំង​ពីម៉ោង​៤ភ្លឺ ដើម្បីរៀបចំចំអិនម្ហូប និង​ដាំ​បាយយក​ទៅ​ភ្នំ ព្រោះត្រូវ​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​ដើម្បី​ទៅចាំ​រថយន្ត​នូវ​ម៉ោង ៥និង៤៥នាទី។ ម្ហូប ដែល​ខ្ញុំ​ត្រៀមយក​ទៅ​សាច់​គោ​ងៀតដែលប្តីខ្ញុំ​ប្រលាក់​ត្រៀមទុកតាំង​ពី​អាទិត្យមុន​ អាំង​ឆ្អិន​​ជាស្រេច​មួយ​ប្រអប់​ធំ​គួរសម ពងទាស្ងោរ ៥ ឆៃប៉ូវមួយ​ប្រអប់​តូច និងបាយមួយឆ្នាំង​តូច។ ក្រៅ​ពីនេះមាន​នំប៉័ងជ្រុងកន្លះ​ដើម ដំណាប់​ស្ត្រប៊ែរី១កែវតូច មី៤កំប៉ុង មីកណ្ចប់៣​កញ្ចប់ ប៉ោម២ផ្លែ នំផ្អែម ស្ករគ្រាប់ កូកាកូឡា២កំប៉ុង និង​ទឹកសុទ្ធ៤ដបតូច។ របស់របរ​ប្រើប្រាស់​ផ្ទាល់​ខ្លួន បន្តិចបន្តួច​ សំលៀកបំពាក់​ម្នាក់​តែ​២​សំរាប់ ក្រមា និង អង្រឹងម្នាក់មួយ​និង​ចំណី​អាហារ​ដូច​រៀប​រាប់​ខាងលើ ខ្ញុំបាន​រៀប​ចំដាក់​ក្នុង​កាបូបស្ពាយខ្នង​ម្នាក់​មួយនិង​ចែករំលែក​បាន​យ៉ាង​ស្មើគ្នា​ល្អណាស់។ ខ្ញុំនិងវិចិត្រ(ប្តីខ្ញុំ)បានចេញ​ពីផ្ទះ​តាម​ម៉ោង​កំណត់ ដោយ​មាន​ម៉ូតូ​ឌុប​ម៉ូយ​ប្រចាំ​របស់​ម្តាយ​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​មក​ឌុប​ពួក​យើងទៅ​កន្លែង​ចាំ​រថយន្ត។ ម៉ោង​ជិត​៧​ព្រឹក ទើប​ពួកយើងបាន​ឡើង​រថយន្ត​ចេញពី​ភ្នំពេញ​។ អ្នក​ចូល​រួម​ឡើង​ភ្នំឱរ៉ាល់មាន​គ្នាសរុប ១០នាក់ ​ស្រី៥នាក់ ប្រុស៥នាក់ ក្នុង​នោះមានស្រីបារាំង​ម្នាក់ ប្រុស​បារាំង​ម្នាក់។ ក្រៅពីខ្ញុំនិង​ប្តីខ្ញុំ អ្នកឡើងភ្នំសុទ្ធតែ​ជាអ្នករួមការងារជាមួយ​ប្អូនថ្លៃស្រី​របស់​ខ្ញុំទាំង​អស់។ រថយន្ត​បោះពួយ​យ៉ាង​លឿន​ ចំណាយ​ពេល​តែជាងមួយម៉ោងក៏មកដល់ផ្លូវប​ត់ចូល​ភូមិ​ស្រែកិន ក្នុង​ស្រុក​ឱរ៉ាល់។ គ្រាន់តែ​បត់​ចេញ​ពី​ផ្លូវ​ជាតិ​ភ្លាម ផ្លូវ​ចូល​ភូមិហុយទ្រលោម ហើយ​គ្រលុក​ធំ​និ​ង​​ជ្រៅជាងរណ្តៅ​ត្រង់​សេ​ទៀត! តែសំណាង​ដែរ​ដោយសារ​រថយន្ត​នោះ ជា​របស់​អង្គការ និ​ងធ្លាប់​បរ​លើផ្លូវ​បែប​នេះ​ពីមុន​មក​ ទើប​ពួក​យើង​ពុំ​មាន​ជួប​បញ្ហារថយន្តជាប់​ផុងទេ! យើង​បាន​មក​ដល់​ផ្ទះ​មេ​ភូមិនូវ​ម៉ោង​៩និង​៣០នាទី​ព្រឹក។ ទៅ​ដល់​ទីនោះ មេភូមិ​បាន​ណែនាំ​អ្នកនាំ​ផ្លូវ​ម្នាក់ តែ​ពួក​យើង​មូល​មតិ​គ្នា​មិន​យក ដោយ​សារ បារាំង​ដែល​មក​ជាមួយយើងនោះ គាត់​ធ្លាប់​ឡើង​ភ្នំ​នេះ​កាល​ពី​មួយ​ខែ​មុន។ ដើម្បី​ធ្វើ​ដំណើរ​ដល់​ជើង​ភ្នំ យើង​បាន​ជួល​គោយន្តមួយ​ជិះ​ទាំង​អស់​គ្នា។ ពីផ្ទះ​មេភូមិ​ដល់​​ជើង​​ភ្នំ គេ​យក​ថ្លៃ ១២០០០០រៀល។ ជិះគោយន្ត​ជិត​២​ម៉ោង​ទើប​ដល់​គោលដៅ! ផ្លូវមហា​សែន​ពិបាក​! មិន​អាច​ស្រមៃ​ឃើញ​ទេ​ បើ​មិនបាន​ឃើញ​ផ្ទាល់​ភ្នែក ពិត​ជា​ហួសការស្មាន​មែន។ គេ​ហៅ​ថាគោ ពិតជា​មិន​ខុសមែន! វា​ប្រើម៉ាស៊ីនមែន តែ​ល្បឿនមិន​លើស​ពី គោ​ឡើយ ហើយឈឺ​គូថ​ទៀត​ព្រោះ ២​ម៉ោង លើ​បន្ទះ​​ឈើ រួច​ផ្លូវរលាក់​ទៀត គ្មាន​វាចារនឹង​ថ្លែង​ទេ! កន្លែង​ខ្លះ​ត្រូវ​ចុះ​ដើរហើយជួយរុញទៀត។ ផ្លូវចូល​ទៅ​ចង្អៀត​ ដូច្នេះ​ត្រូវ​ប្រយ័ត្នជានិច្ច ព្រោះព្រៃ​ឫស្សីដុះតាម​ផ្លូវ​យ៉ាង​ទ្រុបទ្រុល។ ពេល​ជិះ​គោយន្ត​ដល់​ជើង​ភ្នំ ខ្ញុំ​អស់​កំលាំង​រលីង ចេះ​តែ​គិត​ថា​ត្រូវ​ឡើងភ្នំឬមិនឡើង បើហត់​តាំង​ពី ជើង​ភ្នំទៅ​ហើយ។ តាម​ពិត​ដោយ​សារ​ម៉ោង​ជិត​ ១រសៀល​ទៅហើយ មិន​ទាន់​បាន​ញ៉ាំបាយ​ទើប​បាន​ជា​ហេវហត់​យ៉ាង​នេះ។ ពេល​មក​ដល់​គោល​ដៅ អ្នក​បើក​គោយន្ត​ចិត្ត​ល្អ បាន​នាំ​ពួក​យើង​មក​កន្លែង​មានទឹក គឺជាទឹក​ជ្រោះ​! ពិត​ជា​ល្អ​ស្អាត​មែន។ យើង​នាំ​គ្នា​ហូប​បាយនៅ​ទីនោះ។ សំណាង​ដែរ ដែល​ខ្ញុំ​មាន​​បាយ​ឆ្អិន​ស្រាប់ដល់​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំង។ យើងទាំង​អស់​គ្នា ទាំង​អ្នក​បើក​គោយន្តញ៉ាំ​បាយ​មួយ​ឆ្នាំង​តូច​នោះមិន​ទាំង​អស់​ផង! ញ៉ាំរួច​មិន​បាន​សំរាក​ទេត្រូវ​ចាប់​ផ្តើម​ដើរ​ឡើងភ្នំ​ទៅ​ដំណាក់​ទីមួយភ្លាម ព្រោះ​ខ្លាច​​មិន​ដល់​គោល​ដៅ​មុន​ពេល​មេឃ​ងងឹត។ នៅ​តាម​ជើង​ភ្នំ​នោះ​ពោរ​ពេញ​ទៅ​ដោយ​ផ្សែង​ដោយសារឆេះ​កូនឈើ ឫស្សី និង​ស្លឹក​ឈើ​ស្ងួត និង​សំលេង​ម៉ាស៊ីន​រោទិ៍គ្មានឈប់​មួយ​វិនាទី​ណា​ឡើយ។ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍តាន​តឹង ស្ងួតខ្លាំងក្នុងបំពង់ក​ដោយ​សារ​​​ពុ​ល​នឹង​ផ្សែង​នោះ។ ផ្លូវ​ឡើង​ទួល​បន្តិចម្តងៗ ដើរ​បាន​បន្តិចឈប់ៗ ពិត​ជា​ហត់​ខ្លាំង​ណាស់។ មិន​មែន​តែ​ខ្ញុំ​ទេ​ដែល​អស់​កំលាំងខ្លាំង អ្នក​ផ្សេង​ក៏​អីចឹង​ដែរ លើក​លែង​តែ​​បារាំង​២នាក់​ចេញ។ ពួក​គាត់​មើល​ទៅដូច​បារម្ភនឹង​ពួក​យើង​ណាស់ ហើយ​ទំនង​ជា​គិត​ថា​មិន​ដឹង​ជា​អាច​ឡើង​​ដល់កំពូល​ភ្នំ​រួច​ឬ​អត់ទេ បើ​ដើរ​បាន​តែ​បន្តិច​ ម្នាក់ៗ​ហត់​ម្លឹង​ទៅ​ហើយ។ ប្អូន​ថ្លៃ​ខ្ញុំ ចាប់​ផ្តើម​ជំរុះ​របស់​របរ​ក្នុងកាបូបស្ពាយបណ្តើរៗ​ហើយ។ ពួក​យើង​ចំណាយ​ពេល​​៣​ម៉ោង​ពីជើង​ភ្នំ​ដល់​ដំណាក់​ទី​មួយ។ ទៅដល់​ ខ្ញុំដាក់​គូថ​អង្គុយ​លើ​ដី ដក​ដង្ហើម​ស្ទើរ​មិន​ដល់​គ្នា តែក៏​នឹក​អរក្នុង​ចិត្ត​ដែរ​ព្រោះ​ដល់​​គោ​ល​ដៅ​​ទី​មួយ​ហើយ។ អង្គុយបានបន្តិច រាង​បាត់​ហត់​ហើយ ខ្ញុំ​ក៏​ចាប់​ផ្តើម​បង្កាត់​ភ្លើង​ដាំ​បាយ។ យុទ្ធ​និ​ង​ហេង​ទៅ​លាង​អង្ករ​និង​ដង​ទឹក​យក​មក​ដាំ។ ខ្ញុំ​ដាក់​ដាំ​បាយ​រួច​ក៏ចុះ​ទៅ​មុជ​ទឹក​ជាមួយ​ប្តី​ខ្ញុំ។ ទឹក​ជិតរីង​អស់​ហើយ តែដោយ​សារ​តែ​ទឹកហូរ​រហូត ទោះ​បីចង្អូរទឹក​ហូរ​តិច​តែ​ត្រជាក់​ស្រួល​ណាស់។ ពេល​​បាន​មុជ​ទឹក​រួច ដូចជា​មានកំលាំង​ឡើង​វិញ​ពេញ​ខ្លួនតែ​ម្តង។ មុជ​ទឹកគ្រប់​គ្នា​​រួចរាល់​ហើយ​បាយនិង​ម្ហូប​ឆ្អិន​​ល្មម ទឹក​ក៏​ពុះ​ពីរ​កំសៀវ​ដែរ ។ ប្តីនិងប្អូន​ថ្លៃ​ខ្ញុំ​ចង​អង្រឹង​រួច​ជា​ស្រេច។ ខ្ញុំនិង​មិត្ត​ភក្តិផ្សេង​ទៀត​រៀប​បាយ។ យើង​ញ៉ាំ​បាយ​ជុំ​គ្នា​យ៉ាង​សប្បាយរីករាយ។ រួច​រាល់​ហើយ​​ ខ្ញុំច្រក​ទឹក​ដែល​ត្រជាក់ដាក់​បំពេញ​ដប​ទាំង​អស់​សំរាប់​ថ្ងៃ​ស្អែក និង​ដាក់​ដាំ​ថែមទៀតរហូត​ដល់​មេឃ​ងងឹត​។ សំលេង​ម៉ាស៊ីនដែល ​រោទិ៍រំពង​ព្រៃក៏ស្ងាត់ទៅ​ដែរ​ដោយ​ឥទ្ធិពល​​នៃ​ភាព​អន្ធការ។ម៉ោង​មិន​ទាន់​៧យប់​ស្រួល​បួល​ផង យើងនាំ​គ្នា​ចូល​​ក្នុង​​អង្រឹង​រៀង​ៗ​ខ្លួន​រួច​សំងំ​គេង​យកកំលាំង​បន្ត​ដំណើរ​ស្អែក​ទៀត។ បឺន័រ ប្រុស​បារាំង​ដែល​ទៅ​ជា​មួយ​​យើង គាត់​បាន​និយាយ​ថា ផ្លូវ​ថ្ងៃ​ស្អែក​ពិបាក ហើយ​វែង​ឆ្ងាយជាង​ថ្ងៃ​នេះប្រាំពីរដង​ឯណោះ ដូច្នេះ​​យើង​​ត្រូវ​​ខំ​​ប្រឹ​ង​អោយ​​ខ្លាំង​ជាង​ថ្ងៃ​នេះទើបបាន បើ​មិន​ដូច្នោះ​ទេ​មិន​អាច​ឡើងដល់​កំពូលភ្នំ​ឡើយ។ ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ស្រមៃ​ពី​ការ​លំបាក​នេះ ក៏​សំងំគេង​ទៅ តែគិត​ថា​បើ​ហត់ខ្លាំង ខ្ញុំមិនឡើង​​ដល់​កំពូលភ្នំ​ទេ ខ្ញុំនឹង​ឈប់​ត្រឹម​ដំណាក់​​ទី​ពីរហើយ។ យប់ឡើង​នៅលើភ្នំ ពិត​ជា​ត្រជាក់​មែន​! ខ្ញុំ​ពាក់​អាវរងារ​ផង ស្រោម​ជើង​ផង ប្រើកន្សែង​ដណ្តប់ផង​ទើបបាន​កក់​ក្តៅ​។ ខ្ញុំគេង​មិន​លក់​សោះ ខែ​ភ្លឺ​ល្អ​ណាស់ ព្រោះ​ជិត​ដល់​ថ្ងៃឧបោសថសីល។ ខ្ញុំ​សំលឹង​មើលពីក្នុង​អង្រឹងទៅ ឃើញ​ដើមឈើខ្ពស់សន្លឹមយ៉ាង​ច្បាស់​ក្រលែត មែក​ឈើ ស្លឺក​ឈើ ព្រះច័ន្ទ និង​ផ្កាយ​​រាប់​​មិនអស់ ។ មិនមាន​សំលេង​អ្វី​ក្រៅ​ពី​សំលេង​សត្វយំកងរំពង តែមិន​ដឹង​ជា​សំលេង​សត្វអ្វី​ខ្លះ​ទេ។ អូ៎ភ្លេច! មាន​សំលេង​មួយទៀត​នៅក្បែរ​ត្រចៀកដែរ គឺសំលេង​ប្តីខ្ញុំស្រម៉ុកពីក្នុង​អង្រឹងគាត់មក។ ខ្ញុំ​ក៏សំងំ​គេង​ទៅ លក់​ខ្លះ​អត់​ខ្លះ ទំរាំ​ដល់​ភ្លឺ។ ២១កុម្ភៈ២០១៦ [Read more...]

BBQ នៅផ្ទះប្រធាន

bbq at boss house 4

នាំ​គ្នា​អាំង​សាច់​នៅ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​សៅរ៍កន្លង​ទៅ​នៅផ្ទះ​លោកប្រធាន​ក្នុង​សាលាន័រប៊្រីដ។ លោកប្រធានដែលជា​ជនជាតិ​បារាំង​បាន ទាំង​ធ្វើ​ម្ហូប​បារាំង​អោយ​យើង​ទទួលទាន​ទៀត​ផង។ [Read more...]

Late Post: Chinese New Year 2014

chinese new year 2014 -1

Lycée Français René Descartes Phnom Penh

Dahlina was very excited to see the Chinese dragon performing during Chinese New Year 2014 at her school in Phnom Penh. All schoolchildren and teachers have been suggested to wear Chinese dress.

សំដែង​សិល្បៈ​នៅសាលា​លីណា

tchoutchou spectacle 3

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ ៥​មិថុនា​២០១៣​ នៅសាលា​មតេយ្យ​របស់​ដាលីណា មាន​ការ​សំដែង​សិល្បៈ​ដែល​មាន​ការ​ចូល​រួម​សំដែង​ពី​សំណាក់​កូនសិស្សច្រម៉ិកច្រម៉ក់ក្នុង​សាលា​ទាំង​អស់។ ឪពុកម្តាយសិស្ស​ត្រូវ​បាន​អញ្ជើញ​ចូលរួម​ទស្សនា​ការ​សំដែង​នេះ។

ដាលី​ណា​ សំដែង​ជា​បិសាចគោះ​ទ្វារផ្ទះ​ព្រះនាង... 😉

[Read more...]

រៀន​តំរៀប​រូប

DSC_6741

ស្នារដៃ​​របស់​ ដាលីណា​ និង​ខ្ញុំ​កាល​ពី​ចុង​សប្តាហ៍​កន្លង​ទៅ ​។

[Read more...]

ពិធី​ចូល​ឆ្នាំខ្មែរ ២០១២

ពិធី​ពូន​ភ្នំ​ខ្សាច់​និង​ស្រង់​ព្រះ

ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​នៅ​បារាំង​ (តំបន់ Bretagne) បាន​រៀប​ចំ​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ថ្មី​ប្រពៃ​ណី​ជាតិ ឆ្នាំ​រោង​ពុទ្ធសករាជ ២៥៥៦ ដើម្បី​ទទួល​ទេវតា​ឆ្នាំ​ថ្មី និងពិធី​មួយ​ចំនួន ដូច​ជា​ស្រង់​ព្រះ ពូន​ភ្នំ​ខ្សាច់ជាដើម។ បន្ទាប់​មក​មាន​លេង​ល្បែង​ប្រជា​ប្រិយមួយ​ចំនួន​ដូច​ជា ទាញ​ព្រ័ត្រ  បេះ​ឪឡឹក  លាក់​កន្សែង  ដណ្តើម​ស្លឹក​ឈើ  ខ្លែង​ចាប់​កូន​មាន់  និង​មាន​រាំ​ដណ្តើម​កៅ​អី​ទៀត​ផង។

មើលរូប

រូបថត​ផ្កា Magnolia liliiflora នៅ​ដើម​រដូវផ្ការីក

សួនផ្កាតាបូ ២៣មីនា២០១២

ផ្កាដូចក្នុង​រូបថត​នេះ​មាន​ឈ្មោះ Magnolia liliiflora (មាន​ឈ្មោះ​ផ្សេង​ច្រើនទៀត​ដូច​ជា Mulan Magnolia ឬ Magnolia ស្វាយ ឬ Magnolia ក្រហម ឬ Lily magnolia ឬ Tulip magnolia ឬ Jane magnolia ឬ Woody-orchid)  ដែល​វា​ជា​ប្រភេទផ្កា​ដែល​មាន​ដើម​ជា​ប្រភេទដើម​ឈើ​តូច​មាន​ប្រភពមក​ពី​ភាគ​ខាង​ត្បូង​ឆៀង​ខាង​លិច​នៃ​ប្រទេស​ចិន (ក្នុង​ខេត្ត Sichuan និង​ខេត្ត Yunnan)។ ដោយ​សារ​ផ្កា​នេះ​នាំ​ចូល​មក​ប្រទេស​ដែល​និយាយ​ភាសា​អង់គ្លេស​មុន​គេ​ដោយ​ជនជាតិជប៉ុន​ ដូច្នេះ​ទើបមាន​ប្រទេស​ខ្លះ​ហៅឈ្មោះ​ថា Japanese Magnolia បើ​ទោះ​​បី​ជា​វា​មិន​មែន​មាន​ដើមកំណើ​ត​ក្នុង​ប្រទេសជប៉ុន​ក៏​ដោយ។

មើលរូបផ្សេងទៀត

…ពីបង្អួចផ្ទះខ្ញុំ

ទិដ្ឋភាព​កាល​ពី​ថ្ងៃ​អាទិត្យមុនមើលពី​បង្អួច​ផ្ទះ​របស់ខ្ញុំ

ក្រៅ​ពី​ការ​រត់​ប្រណាំង​ មិន​ដឹង​ថា​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​មើល​ឃើញ​អ្វី​ពិសេស​ដែរ​ឬអត់​ទេ...!!? នេះ​ជា​ទិដ្ឋភាពពី​បង្អួចផ្ទះ​ថ្មី​របស់​ខ្ញុំ...

រដូវប្រមូលផល!

រដូវក្តៅ​ជារដូវប្រមូលផល! 😀 គ្រាន់​តែ​ដើរ​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​តែ​ប្រហែល​៥០០ម៉ែត្រ​ បេះ​បាន​ផ្លែឈើ​យ៉ាង​តិចក៏​៣​មុខ​ដែរ !  ខែ​នេះ​ សំបូរ Blackberry,  Mulberry និង​ ប៉ោមដង្កៀបក្តាម (រសជាតិ​មិនចាញ់​ពុទ្រា​គីឡូ​ស្រុក​យើង​ទេ)។ ពាក់កណ្តាល​ខែ​ក្រោយ​ ដល់ខែ​ប្រមូលផល hazelnut និង​ដើម​ខែ​ក្រោយ​ចូល​ដល់ពេល​សំបូរ​គ្រាប់​កៅឡាក់។  

Mulberry

អានបន្ត

សកម្មភាព​ដើរ​ក្បួន​របស់​កុមារ​មត្តេយ្យកាលពី​ម្សិលម៉ិញ

នៅសាលាមត្តេយ្យរបស់​លីណា​កាល​ពី​ម្សិលម៉ិញ ​មាន​រៀប​ចំ​ការ​ដើរ​ជា​ក្បូន​របស់​សិស្ស​ជុំ​វិញ​បរិវេណ​សាលា​ ដែល​សិស្ស​ម្នាក់​គេស្លៀកពាក់តុបតែងខ្លួន​ពី​ក្រដាស​​គំនូរស្នាដៃ​របស់​ខ្លួន​​។ សិស្ស​តុបតែង​ខ្លួន​ខុសគ្នា​ទៅតាម​ថ្នាក់​នីមួយៗ។

 

មើលរូប​ថត​ពី​សកម្មភាព​ដើរ​ក្បួន​កាល​ពី​ម្សិលម៉ិញ៖

មើលរូបផ្សេងទៀត