អាឡប់នេះ និយាយស្អីរកស្ដាប់មិនយល់

On 01.26.10, In Entertainment, G. Knowledge, Interesting, by វិចិត្រ

Gene Weingarten ដែលជាអ្នកកាសែតរបស់ Washington Post បានឆ្ងល់អពីការទទួលអារម្មណ៍របស់មនុស្សពីវត្ថុមួយដែលល្បីល្បាញ ដូចជាអ្នកចំរៀងដែលល្បី ដែលគេសរសើរថាពិរោះ បើអោយតុបតែងខ្លួនជាមនុស្សផ្សេងហើយច្រៀងតាមផ្លូវ តើមានគេចាប់អារម្មណ៍រឺអត់?។ តើពេលដែលយើងកំពុងធ្វើអ្វីមួយប្រញាប់ប្រញាល់ តើចាប់អារម្មណ៍ ថាវត្ថុមួយស្អាត តន្ត្រីមួយពិរោះដែររឺអត់។

ដូច្នេះគាត់បានស្នើលោក Joshua Bell អ្នកលេងវីយ៉ូឡុង ដ៏ល្បីល្បាញអោយមកចូលរួមការពិសោធនេះជាមួយគាត់។ Joshua Bell បានពាក់មួកកីឡាBaseball ហើយលេងវីយ៉ូឡុងដើម្បីសុំលុយ នៅក្នុងរូងមេត្រូក្រោមដីឈ្មោះ L’Enfant Plaza នៅ Washington, D.C. នាថ្ងៃ ១២ មករា ២០០៧។ ការពិសោធត្រូវបានបង្កប់កាមេរ៉ាសំងាត់ ដើម្បីលួចថតមើលសកម្មភាព។ Joshua Bell បានលេងវីយ៉ូឡុងរយៈពេល៤៥នាទី ហើយក្នុងចំនោមមនុស្សប្រមាណមួយពាន់នាក់ដែលបានដើរកាត់ មានតែ២៧នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលចាប់អារម្មណ៍ ហើយបានដាក់លុយអោយគាត់ជាសរុប 31 ដុល្លារ 27 សេន។

លោក Weingarten បានទទួលបានរង្វាន់Pulitzer Prize ប្រចាំឆ្នាំ២០០៨ (រង្វាន់ដែលមានកិត្តិយសស្មើរង្វាន់ណូបែល តែសំរាប់អ្នកយកព័ត៌មាន) ដោយសារការពិសោធនេះ។

លទ្ធផលពិសោធន៍នេះអាចមានន័យពីរយ៉ាង ទីមួយគឺមានមនុស្សតែ 2,7 ភាគរយប៉ុណ្ណោះដែលចាប់អារម្មណ៍នឹងវីយ៉ូឡុង រឺ ទីពីរ គេអោយតំលៃមនុស្សតែសំបកក្រៅតែប៉ុណ្ណោះ។

ន័យទីពីរនេះគឺធ្ងន់ធ្ងរណាស់។ ចុះអ្នកវិញ តើអ្នកអោយតំលៃស្នាដៃបុគ្គលម្នាក់ ដោយផ្អែកតែលើកិត្តិយសរបស់បុគ្គលនោះរឺយ៉ាងម៉េច?។

ខ្ញុំធ្លាប់ស្គាល់មនុស្សខ្លះ អោយតែសំដីអ្នកប្រាជ្ញត្រូវទាំងអស់ សំដីមនុស្សមិនល្បីជាសំដីមិនបានការ។ល។

អ្នកខ្លះទៀត បើអ្នកប្រាជ្ញនិយាយអ្វីខ្លួនស្ដាប់មិនយល់ តាំងសរសើរថា ពិតជាមានន័យជ្រៅមែន តែបើមនុស្សធម្មតានិយាយដូចគ្នានឹងសំដីអ្នកប្រាជ្ញនោះដែរ តែបែជាជេរថា អាឡប់នេះ និយាយស្អីរកស្ដាប់មិនយល់។