មានខ្លាឃ្មុំមួយក្បាលរស់នៅក្នុងព្រៃ។ រាល់ថ្ងៃវាតែងតែកើតទុក្ខក្រៀមក្រំ។ អេវ៉ា តែងតែមកលួងលោមវាដើម្បីកុំអោយវាកើតទុក្ខទៀត។
នៅថ្ងៃចន្ទ នាងបានបេះផ្កាដ៏ស្អាតមួយយកទៅអោយខ្លាឃ្មុំដែលកើតទុក្ខនោះ។ តែខ្លាឃ្មុំមិនចាប់អារម្មណ៍សោះ ហើយវានិយាយថា “ផ្កានេះនឹងស្រពោន..”។ វាក៏កើតទុក្ខបន្តទៀត។
ថ្ងៃអង្គារ នាងអេវ៉ាបានធ្វើនំដ៏ធំមួយមានផ្លែឈែរីមួយនៅកណ្តាល យកទៅអោយខ្លាឃ្មុំ។ “នៅពេលញ៉ាំរួច នឹងគ្មានអ្វីសល់ទៀតទេ” ខ្លាឃ្មុំកើតទុក្ខដដែល។
ថ្ងៃពុធ នាងអេវ៉ានិទានរឿងដែលនាងចូលចិត្តបំផុតអោយខ្លាឃ្មុំស្ដាប់។ តែខ្លាឃ្មុំនៅតែអោនមុខជ្រប់កើតទុក្ខដដែល។ ខ្លាឃ្មុំនិយាយថា “បន្តិចទៀតរឿងនេះនឹងចប់ហើយ..” ។ អេវ៉ាក៏តបថា “តែយើងអាចអានសារជាថ្មីបាន”។ “តែយើងដឹងសាច់រឿងអស់ហើយហ្នឹង!”។ ខ្លាឃ្មុំកើតទុក្ខដដែល។
ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ អេវ៉ាបានយកល្បែងមកលេងជាមួយខ្លាឃ្មុំ។ “ខ្ញុំនឹងលេងចាញ់ឯងរហូត” វាក៏ងាកមុខចេញ ហើយកើតទុក្ខបន្តទៀត។
នៅថ្ងៃសុក្រ ខ្លាឃ្មុំសួរអេវ៉ាថា “ថ្ងៃនេះឯងយកអ្វីមកអោយខ្ញុំ?”។ “ខ្ញុំស្រលាញ់ឯង!” អេវ៉ាតប។ នាងក៏អោបខ្លាឃ្មុំ គឺខ្លាឃ្មុំដែលកើតទុក្ខរហូតមកនោះ។
ហើយខ្លាឃ្មុំក៏ញញឹម។
ដោយ David Guy & Minkee
Techno Charity is a charitable organization created in 2006 by engineers graduated from the Institute of Technology of Cambodia.
Recent Comments