បុណ្យហាជ្ជៈ របស់អ៊ីស្លាម

ហាជ្ជៈ ជាពិធីធម្មយាត្រាទៅកាន់ ម៉ិចកា (Mecca) (ខេត្តម៉ិចកា ប្រទេសអារ៉ាប៊ីសាអ៊ូឌីត)។ វាជាពិធីធម្មយាត្រាដ៏ធំបំផុតលើលោកប្រចាំឆ្នាំ និងជាកាតព្វកិច្ចទីប្រាំក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម មានន័យថាជាកិច្ចការចាំបាច់ដែលត្រូវតែធ្វើអោយបានយ៉ាងហោចណាស់ម្តងក្នុងមួយជីវិត បើសិនជាមានលទ្ធភាព។

ពិធីធម្មយាត្រានេះប្រារព្វធ្វើនៅថ្ងៃទី៧ដល់ទី១៣នៃខែ Dhu al-Hijjah ដែលជាខែទី១២ ក្នុងប្រក្រតីទិនអ៊ីស្លាម។ ប្រក្រតីទិនអ៊ីស្លាមផ្អែកលើប្រព័ន្ធចន្ទគតិ ដូច្នេះបើគិតតាមប្រព័ន្ធសុរិយគតិ ជួនកាលប៉ះចំខែធ្នូ ជួនកាលខែវិច្ឆិកា។

ពិធីបុណ្យជាកិច្ចរំលឹកដល់ភក្តីភាពរបស់ អ៊ីប្រាហ៊ីម រឺអាប្រាហាម កាលពីប៉ុន្មានពាន់ឆ្នាំមុន។

សាសនិកអ៊ីស្លាមត្រូវដើរជុំវិញកាបោះ (Ka’bah), អគាររាងគូប, ៧ជុំ តាមទិសផ្ទុយពីទ្រនិចនាឡិកា, ថើបថ្មខ្មៅឋិតនៅជ្រុងរបស់ កាបោះ ; រត់ទៅមករវាងជ្រលង អាល់សាហ្វា (Al-safa) និងអាល់ម៉ារវ៉ោះ ( Al-Marwah) ; ទទួលទានទឹកអណ្ដូង Zamzam ; ត្រលប់ទៅទំនាបភ្នំអារ៉ាហ្វាត (Arafat) ដើម្បីទៅឈរយាមនៅទីនោះ ; និងគប់ថ្មបណ្ដេញបិសាច។ បន្ទាប់មកពួកគេកោរសក់ រួចបូជាសត្វ និងប្រារព្វពិធីបុណ្យបីថ្ងៃ ដែលហៅថា Eid al-Adha ។

ប្រវត្តិ

កាលពីបួនពាន់ឆ្នាំមុនជ្រលងម៉ិចកាជាកន្លែងរាំងស្ងួតគ្មានមនុស្សរស់នៅ។ តាមប្រវត្តិអ៊ីស្លាម ព្យាការី (អ្នកនាំសារពីព្រះ) អ៊ីប្រាហ៊ីម ត្រូវបានព្រះបញ្ជាអោយយកប្រពន្ធឈ្មោះ ហាចារ (Hajar) និងកូនឈ្មោះ អ៊ីស្មាអ៊ែល (Ismael) ចេញពីទឹកដីកាណាន មកបោះបង់ចោលនៅ អារ៉ាប៊ី។

នៅពេលដែលអ៊ីប្រាហ៊ីមត្រៀមខ្លួនជាស្រេចនឹងត្រលប់មកកាន់កាណានវិញ នាងហាចារក៏សួរគាត់ថា « តើនរណាបញ្ជាបងអោយនាំអូននិងកូនមកចោលនៅទីនេះ? »

នៅពេលនោះអ៊ីប្រាហ៊ីមតបថា “ គឺអាឡោះ ”

នាងហាចារក៏តបថា “អញ្ចឹងព្រះអាឡោះមិនបំភ្លេចយើងទេ បងអាចទៅបាន”

ថ្វីបើអ៊ីប្រាហ៊ីមបានទុកស្បៀងអាហារនិងទឹកយ៉ាងច្រើនដល់នាងហាចារនិងកូនក្ដី តែស្បៀងអាហារទាំងនោះមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។ តែប៉ុន្មានថ្ងៃតែប៉ុណ្ណោះ ពួកគេចាប់ផ្ដើមដាច់ស្បៀង និងទឹក។

នាងហាចារដែលអស់សង្ឃឹមបានរត់ចុះឡើងរវាងជ្រលងសាហ្វានិងម៉ារវ៉ោះ ចំនួនប្រាំពីរដង ដើម្បីស្វែងរកទឹក។ ទីបំផុតនាងក៏ទន់ជើងដួលក្បែរកូនប្រុស អ៊ីស្មាអ៊ែលរបស់នាង។ ពេលនោះនាងក៏បួងសួងដល់ព្រះអាឡោះសុំអោយព្រះអង្គជួយ។

អ៊ីស្មាអ៊ែលយកជើងជាន់ដី ក៏ផុសចេញទឹកមក។ (អ្នកខ្លះនិយាយថា ទេវតាជីប្រ៊ែល ជាអ្នកបំបែកដីអោយចេញទឹកមកក្រៅ។)

ដោយសារទឹកនេះពួកគេមិនត្រឹមតែផ្គត់ផ្គង់តំរូវការរបស់ខ្លួនគ្រប់គ្រាន់ប៉ុណ្ណោះទេ ពួកគេថែមទាំងអាចលក់ទឹកនេះដល់អ្នកដំនើរទៅមក ដើម្បីប្ដូរជាស្បៀងបន្ថែមទៀយផង។

នៅពេលដែលអ៊ីប្រាហ៊ីមត្រលប់មកពីកាណានដើម្បីមកមើលគ្រួសារ គាត់ត្រេកអរជាខ្លាំងដោយឃើញពួកគេមានអណ្ដូងសំរាប់ធ្វើជំនួញ។

អ៊ីប្រាហ៊ីមត្រូវបានព្រះបញ្ជាអោយសង់អាស្រមមួយនៅជាប់នឹងអណ្ដូងរបស់ហាចារ (អណ្ដូង Zamzam) ដើម្បីជាការបូជាដល់ទ្រង់។

អ៊ីប្រាហ៊ីមនិងអ៊ីស្មាអ៊ែល បានសង់សំនង់ថ្មមួយ គឺ កាបោះ ។

មានថ្ងៃមួយនោះដើម្បីជាការសាកល្បងដល់ភក្ដីភាពរបស់អ៊ីប្រាហ៊ីម ចំពោះព្រះជាម្ចាស់ ព្រះអង្គបានបញ្ជាអោយអ៊ីប្រាហ៊ីម បូជាវត្ថុដែលខ្លួនស្រលាញ់បំផុត គឺកូនប្រុសតែមួយរបស់គាត់។

បន្ទាប់ពីបានទទួលបញ្ជានេះភ្លាម អ៊ីប្រាហ៊ីមត្រៀមជាស្រេចនឹងធ្វើតាម។ ក្នុងពេលនោះបិសាចសាតាំងបានចេញមកឆាឆៅ។ ហាចារនិងអ៊ីស្មាអ៊ែល បានបណ្ដេញបិសាចដោយប្រើដុំថ្មគប់។

អ៊ីប្រាហ៊ីមបានបូជាកូនប្រុសរបស់គាត់ តែកូនប្រុសរបស់គាត់មិនស្លាប់ តែគាត់បែរជាទៅឃើញចៀមស្លាប់ទៅវិញ។ គាត់ប្រុងសំលាប់កូនប្រុសគាត់ជាលើកទីពីរ តែពេលនោះអាឡោះប្រាប់គាត់ថា ការបូជានោះចប់សព្វគ្រប់ហើយ។ អ៊ីប្រាហ៊ីមបានបង្ហាញថាភក្ដីភាពរបស់គាត់លើព្រះជាម្ចាស់លើសលប់អ្វីៗទាំងអស់។

សត្វដែលត្រូវគេសំលាប់ដើម្បីបូជាក្នុងពិធីEid al-Adha នៃហាជ្ជៈ