“ម៉ាក់?“កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំស្រែកពីកៅអីខាងក្រោយមក “ពេលណាទើបម៉ាក់អោយខ្ញុំកាន់ទូរស័ព្ទដៃ?”
“ម៉ាក់មិនទាន់គិតដល់រឿងនេះទេ តែម៉ាក់គិតថានឹងអោយកូនប្រើនៅពេលកូនចូលវិទ្យាល័យ” ខ្ញុំឆ្លើយពីបំណងដ៏ពិតបា្រកដរបស់ខ្ញុំទៅកាន់កូននៅពេលដល់កន្លែងភ្លើងស្តុប។
“វិទ្យាល័យ?” វាស្រែកសួរផងថ្ងូរផង។ “វាមិនយុតិ្តធម៌ទេ! កូនគេដទៃ អាយុដំណាល់ខ្ញុំគេមានទូរស័ព្ទដៃកាន់គ្រប់គ្នា។”
ខ្ញុំក៏ចាប់ផ្តើមគិតថាប្រហែលជាទូរស័ព្ទដៃគឺជាសំភារៈមួយដែលសិស្សបឋមសិក្សាត្រូវតែមានវឺ? លើសពីនេះទៅទៀតខ្ញុំគិតថាបើកូនខ្ញុំមានទូរស័ព្ទ អាចអោយខ្ញុំទាក់ទងវាបាននៅពេលវានៅសាលា។ មិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំក្រោកឈរសំលឹងទៅកូនរបស់គាត់យ៉ាងយូរនៅពេលកូនស្រីរបស់គេសុំទូរស័ព្ទដៃ។
“ម៉ាក់ថាក្មេងដទៃអាយុទើបតែប៉ុណ្ណឹងកាន់ទូរស័ព្ទដៃមកពីឪពុកម្តាយពួកគេមិនចេះគិត។” គេនិយាយ។
“ទូរស័ព្ទដៃថ្លៃណាស់ ហើយងាយនឹងបាត់ទៀត។ កូនឯងមិនទាន់ដល់ពេលត្រូវប្រើវាទេ យើងមិនទាន់ទៅនៅស្រុកភ្នំឯណា!”
ក្រោយមក កូនស្រីគាត់អាយុច្រើនគួរសមដែលវាអាចទៅសាលាខ្លួនឯងបាន វាគួរតែមានទូរស័ព្ទដៃដែលអាចអោយយើងដឹងពីសុវត្ថិភាពរបស់វា និងធ្វើអោយម្នាក់ៗមានភាពកក់ក្តៅ។
នោះធ្វើអោយខ្ញុំយល់។ ទូរស័ព្ទដៃសំរាប់ក្មេងលើសពី១០ឆ្នាំជាគំនិតល្អគ្រាន់បើ៖ កូនយើងអាចបង្ហាញអោយយើងឃើញពីភាពវៃឆ្លាតរបស់គេជាមួយនឹងឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិច។ ហើយយើងក៏អាចគ្រប់គ្រងការប្រើប្រាស់របសើគេបាន ដូចជាបញ្ចូលកម្មវិធីសំរាប់កំណត់លេខដែលហៅចូល ដែលអាចអោយកូនយើងជៀសពីការទាក់ទងជាមួយមនុស្សមិនដែលស្គាល់គ្នា រឺការប្រើប្រាស់ក្នុងការដោនឡូតផ្សេងៗ។ ក្រុមហ៊ុនផ្តល់សេវាទូរស័ព្ទខ្លះ យើងថែមទាំងអាចអោយគេកាត់ផ្តាច់ប្រព័ន្ធនៅពេលយប់ រឺពេលដែលយើងមិនចង់អោយប្រើ។ យើងថែមទាំងអាចគ្រប់គ្រង់តំបន់ដែលអាចអោយទូរស័ព្ទនោះមានដំណើរការ បើមានការប្រើប្រាស់ក្រៅតំបន់នោះនឹងមានសារផ្តល់ដំណឹងមកយើង។ ធ្វើបែបនេះយើងអាចដឹងបានបើកូនយើងចេញពីសាលាភ្លាមហើយមិនមកផ្ទះភ្លាម។
ប៉ុន្តែចុះក្មេងអាយុទើបតែ៦ ៧ឆ្នាំវិញ? ដែលទៅណាមកណាជាមួយឪពុកម្តាយគ្រប់ពេល។ ក្មេងខ្លះមិនទាន់ទាំងចេះអក្សរផង។ មិត្តភក្តិរបស់វា វាជួបនៅសាលារាល់ថ្ងៃ និងជារៀងរាល់ចុងសប្តាហ៍តែងតែជួបគ្នានៅសួនកំសាន្ត។ អីចឹងហេតុផលដែលថាត្រូវការ ទូរស័ព្ទដើម្បីទាក់ទងមិត្តភក្តិគឺមិនចាំបាច់ទេ។
ខ្ញុំគិតសព្វគ្រប់ហើយក៏ប្រាប់ទៅកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំវិញថា “កូនត្រូវចាំសិន មិនទាន់ដល់ពេលត្រូវប្រើវាទេ“។
“ហេតុអី? ម៉េចចឹង!!”
“កូនឯងគិតមើលមើហ៍…” ខ្ញុំនិយាយ។ “កូនឯងត្រូវការទូរស័ព្ទយកមកធ្វើអី? ”
វាធ្វើភ្នែកស្លឺ ហើយឆ្លើយថា “ទុកនិយាយជាមួយពួកម៉ាក។”
“ពួកម៉ាក់កូនឯងមានទូរស័ព្ទដៃដែរ?”
“អត់ផង!”
………
ratanak on 
cambomaths on 
សេរី on 
វិចិត្រ on 
vengngy on 
GLORY on 
Sokha on
មើលពីលើមក មិនដឹងថារឿងកំប្លែងសោះ សុំសផចមួយសិន
មិនមែនរឿងកំប្លែងទេ ម៉េចសើចអញ្ចឹង?
សើចត្រង់
“ពួកម៉ាក់កូនឯងមានទូរស័ព្ទដៃដែរ?”
“អត់ផង!”
បើទិញទូរស័ព្ទនោះ តាមយោបល់ខ្ញុំ មិនត្រូវទិញទូរស័ព្ទ ដែលមាន button 123 ដល់9 ទេ គឺត្រូវទិញ គ្រាន់តែអាចទទួលបាន តេចេញទៅ អាណាព្យាបាលបាន សំរាប់ទំនាក់ទំនងតែឪពុកម្តាយតែប៉ុណ្ណោះ។ តែពិបាកត្រង់ថា នៅស្រុកខ្មែរពិបាកទិញទូរស័ព្ទដៃរបៀបនេះណា ហើយក៏មិនដឹងជានៅទៅណាលក់ផង។
មិនគួរឲ្យក្មេងកាន់ទូរស័ព្ទនៅហ្នឹងដៃទេ ព្រោះ គេអាចសំលុតយកបាន!! បើជួបមនុស្សដែលមានគំនិតអាក្រក់ ទូរស័ព្ទក៏អស់ ភាពបរិសុទ្ធក្មេងក៏អស់ ហើយថែមទាំងប្រឈមនឹងការចាប់ជំរិតទៀតផង។ ម្យ៉ាងវិញទៀត …….បើឲ្យប្រើពីក្មេងទៅនោះ អ្នកនឹងក្លាយជាអាណាព្យាបាល ដែលមិនចេះអប់រំកូន បណ្តោយតាមកូនទៀតផង។ បំណងល្អពីខ្ញុំក្នុងនាមជាកុមារទេព
យោបល់ល្អ។ សូមអរគុណ។