កូនស្រីរបស់ខ្ញុំនាងមានស្នាមញញឹមដែលតែងតែធ្វើអោយអ្នកផងទាំងពួងគ្រឺតខ្នាញ់នឹងនាង។ នៅពេលដែលខ្ញុំនាំនាងដើរលេងក្នុងសួន នាងតែងតែបាយបាយទៅរកអ្នកដទៃគ្រប់ៗគ្នាដោយទឹកមុខរាក់ទាក់គួរអោយស្រលាញ់។ នៅពេលដែលខ្ញុំដាក់នាងអោយអង្គុយលេងនៅលើស្មៅ នាងតែងតែរត់ទៅរកលេងជាមួយក្មេងដទៃដែលនៅក្បែរៗនោះ (ជាពិសេសក្មេងៗដែលធំជាងនាង)។ ឪពុកម្តាយក្មេងៗទាំងនោះក៏បានខិតមកអង្គុយលេងជិតពួកយើងហើយក៏ពន្យល់ទៅកូនរបស់ខ្លួនអោយលេងប្រយ័ត្នប្រយ៉ែងជាមួយកូនរបស់ខ្ញុំព្រោះនាងនៅតូចណាស់ (ទើបតែអាយុ១១ខែ)។ ប៉ុន្តែពួកគេនិយាយមិនទាន់ផុតពីមាត់ផង កូនរបស់ខ្ញុំចាប់ផ្តើមសកម្មភាពរប៉ិលរប៉ូចរបស់នាងដូចជាបោចសក់ លេងមុខ យកល្បែងក្មេងៗទាំងនោះ និងព្យាយាមទៅយកនំដែលពួកគេកំពុងញ៉ាំទៀតផង។
គិតទៅមើហ៍ថាតើខ្ញុំខ្មាស់គេយ៉ាងណានៅពេលដែលចាប់ដៃគេចេញហើយសុំទោសក្មេងៗទាំងនោះនិងឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ ហើយព្យាយាមនិយាយពន្យល់កូនរបស់ខ្លួនយ៉ាងទន់ភ្លន់ថាកុំអោយគេធ្វើដូច្នេះទៀត ដែលពេលនោះដឹងស្រាប់ហើយគេច្បាស់ជាកំពុងស្រែកយំយ៉ាងខ្លាំងនិងចង្អុលទៅនំរបស់ក្មេងៗទាំងនោះ។
សំណាងដែរដែលឪពុកម្តាយនិងពួកក្មេងៗទាំងនោះមានការគួរសមមកពួកយើងដែរដោយពួកគេមិនប្រកែប្រកាន់ឡើយ។ នេះប្រហែលជាពួកគេធ្លាប់ដឹងពីស្ថានភាពអស់ទាំងនេះដែរនៅពេលដែលកូនរបស់ពួកគេនៅតូចដូចជាកូនខ្ញុំ។ យោងតាមអ្នកជំនាញ ក្មេងៗដែលមានអាយុក្រោម៣ឆ្នាំគឺនៅក្មេងពេកដែលមិនទាន់អាចចាប់បាននិងយល់នូវអ្វីដែលយើងព្យាយាមពន្យល់ឡើយ។ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងនេះក្តីបន្ទាប់ពីឧប្បត្តិហេតុមួយនៅបណ្ណាល័យនៅថ្ងៃបន្ទាប់មកបានធ្វើអោយខ្ញុំគិតអំពីសារៈសំខាន់នៃភាពជាមាតាបិតាល្អនិងការដាក់វិន័យចំពោះកូនរបស់ខ្លួននិងខ្លួនឯងផង។
នៅពេលដែលខ្ញុំកំពុងនិទានរឿងអោយកូនស្តាប់ក្នុងបណ្ណាល័យមួយនៅក្បែរផ្ទះ ខ្ញុំបានសង្កេតឃើញក្មេងស្រីតូចអាយុ៩ខែម្នាក់គួរអោយស្រលាញ់ណាស់ ហើយនាងតូចនោះចូលចិត្តហុចដៃរបស់ខ្លួនអោយអ្នកនៅក្បែរនោះថើប ធ្វើដូចជាព្រះនាងម្ចាស់អីចឹង។ ក្មេងស្រីនោះក៏បានវារទៅជិតក្មេងប្រុសម្នាក់អាយុប្រហែល៣ឆ្នាំ ស្លៀកពាក់ស្អាតបាត មុខមាត់គួរអោយស្រលាញ់។ ពេលដែលកូនតូចនោះទៅជិតវា ក្មេងប្រុសនោះបានខាំដៃកូនតូចនៅពេលដែលវាហុចដៃអោយថើប។ កូនតូចនោះស្រែកយំយ៉ាងខ្លាំង តែប្តាយរបស់ក្មេងប្រុសនោះបែរជានៅស្ងៀមគ្មាននិយាយអ្វីមួយម៉ាត់ គ្មានសុំទោសម្តាយកូនតូចនោះឡើយថ្វីបើគេសំលឹងមើលក្មេងទាំង២នោះដោយមិនដាក់ភ្នែក។ ម្តាយរបស់កូនតូចបានស្រែកគំហកអោយម្តាយក្មេងប្រុសនោះយ៉ាងខ្លាំងនៅចំពោះមុខគេគ្រប់គ្នា ដោយនិយាយថានាងមិនគួរនាំកូនដែលគ្មានសីលធម៌របស់ខ្លួនមកទីសាធារណៈឡើយ ហើយម្តាយក្មេងប្រុសនោះក៏ស្រែកចំទាលតបមកវិញដែលពេលនោះទាំងខ្ញុំទាំងអ្នកដទៃផ្សេងទៀតបាត់មាត់ជ្រាបដោយភាពស្រឡាំងកាំង។ ខ្ញុំមិនពេញចិត្តទាល់តែសោះចំពោះអកប្បកិរិយាម្តាយទាំង២នាក់នោះ ហើយអ្នកដែលស្រែកដាក់គេគឺមិនគួរធ្វើបែបនេះទាល់តែសោះ។ តែខ្ញុំក៏ឆ្ងល់ដែរថាហេតុអ្វីក៏នាងជាម្តាយក្មេងប្រុសនោះមិនសុំទោសម្តាយកូនតូចនោះហើយក៏មិនស្តីប្រដៅកូនរបស់ខ្លួនដែរ។ ហើយម្តាយរបស់កូនតូចនោះក៏មិនគួរធ្វេសប្រហែសដែរ គួរតែនៅក្បែរៗកូនជានិច្ចព្រោះនាងទើបតែអាយុ៩ខែប៉ុណ្ណោះ!
សំរាប់អ្នកវិញតើអ្នកគិតយ៉ាងណាដែរ? តើគួរតែបង្រៀនកូនអំពីសីលធម៌ សុជីវធម៌ក្នុងសង្គមចំពោះកូនចាប់ពីពេលដែលគេមានអាយុប៉ុន្មានដែរ?
Recent Comments Gravatars